it’s been a while since my last post well i’ve been really busy with work! and my shifts is kinda crazy, it starts from 10pm up to 9 am so i will arrive at home around 10:30 – 11 am leaves me with no choice but to sleep and then go to work again! im such a loser hehe..anyways this entry is not about my work but somehow related to my work.
you see i have a problem (korek ka dyan yan yung pinoproblema ko sa pex!hehe) and my problem is…..im inlove!!! my gulay!and since when love became a problem? since the start of the year hehe…start pa lang ng year my problema na ako
to start here’s the story….this is suppose to be a secret but i cant seem to handle it anymore so i-share ko na baka masabi ko pa sa kanya kakahiya hahaha..
prob #1 trainer ko sya (used to be kasi tapos na product training ko eh! haha) nung una ko syang nakita well so-so di sya ganun ka-gwapo infact di nga sya cute eh
but days passed by grabeh ngiti pa lang nya natutunaw na ako!
Prob#2 di nya ako pansin para lang akong pader na dinadaanan nya ni hindi man lang ako nililingon and ewan di naman masakit pero malungkot na di ka nya nakikita the way you do with him..
Prob#3 dahil para lang akong pader ibig sabihin ako lang ang nakakaramdam ng ganito sa kanya at ang hirap kasi umaasa ako na isang araw makikita nya rin ako at mapapansing nasa harap nya lang ako at hinihintay sya!
at first di ko binigyan ng pansin ang nararamdaman ko thinking na this too shall pass and siguro naaaliw lang ako sa kanya coz he’s witty and smart and a bit funny pero nung walang pasabi na hindi na sya ang magiging trainer namin i was so sad and blue well alam ko one day mag-hihiwalay kami ng landas (bf ko?!?
) pero not that soon kasi ang nangyari na-assign sya sa ibang class at napalitan kami ng trainer then i realize na i like him soooo muchhhhh sobwa! but then i still have to run away from the feeling kasi ewan im so afraid with this feeling maybe because alam ko na walang mangyayari and i would end up hurting myself and losing all the pieces of me again! then one day i was infront of HR waiting for my friends bigla syang nag appear (eh sobrang miss ko na sya morning shift kasi sya ) lumapit sya sa AMIN di sa AKIN
nakipag kwentuhan lng sya and sinabi nya yung reason kung for the sudden change ng trainers believe it or not para akong highschool na nakita ang crush nya sobrang kinakabahan ako ang bilis bilis ng tibok ng puso ko, to the point na di ako makahinga at promise di ko naintindihan yung sinasabi nya kasi ang lakas ng tibok ng puso ko na nabibingi na ako! at the whole time na nagsasalita sya pinagmamasdan ko lang sya!i have to ask again my friend para ma-gets yung sinabi nya haha!
then last saturday nag aya syang lumabas i was so confused kung sasama ba ako o hindi before pa kasi sya nag aya pinapangarap ko na isang araw he will ask me to go out with him hava a coffee (though di ako umiinom ng kape
) so yun na nga nag aya na sya sa AMIN di ulit sa AKIN hehe sumama parin ako kasi moments parin yun kahit di exclusive sa AKIN hahaha pero di ko sinamantala yung pagka-kataon ayokong bigyan sya ng hint or whatever sa nadarama ko for the very reason na natatakot talaga ako sa nararamdaman ko so kumain kami sa G4 malyo ako sa kanya kung saan di nya nakikitang tinititigan ko sya haha lahat kinakausap sya pwera ako di ko kasi talaga alam ang gagawin ko eh di ko alam ang sasabihin ko kapag nandyan na sya i feel so helpless and weak pakiramdam ko bukas na bukas yung pagka-tao at puso ko kapag nandyan sya kaya pakiramdam ko any moment pwede nya akong masaktan maling galaw nya lang, do you understand? the feeling is just too much!!! so yun na ni hindi nga ako naka-kain kasi nga nandun sya i have to stand up once in a while and walk away from him…..so natapos ang kainan uwian na! feeling bad kasi nga di ko man lang narinig yung boses nya na ako ang kausp hehe so habang naglalakad i made my move….tinanung ko sya here it goes “hey, di ba ikaw yung nagse-set up ng sched namin?!” “ahm…hindi RC ang sine-set up ko lang yung para sa new hires!” with that look! haha alam ko naman ang sagot sa tanung ko pero wala lang gusto ko sanang itanung gusto mo ba ako?!?
before pala dumating ang sabado ni-text ko sya kasi lahat ng trainer binibigay nila yung mga mobile # nila for absences purpose…. so for a week isang maliking pagtatalo sa sarili ko kung ite-text ko ba sya o hindi at alam mo kung anu ite-text ko isang qoutation for almost 4years na pagkakaroon ng CP ni minsan di ko naisip na mahihirapan ako magpasa ng isang qoutation sa isang tao! grabeh! pero nag pasa parin ako at kahit sa text kinakabahan parin ako! tinanung nya ako xempre ang walang kupas na “who’s this?” then sinabi ko nga na ako yun then he said ah sorry! bakit di ka pa natutulog? (weee sarahp parang concern
) then sabi ko di pa ako inaantok, ang weird nagta-tagalog ka! (feeling talaga ako
) then sabi nya hahaha i bet you guys wants me to hear speak in filipino at ang sagot ko korek ka dyan! then sabi ba naman nya you should get some sleep (and i really dont know kung caring sya o ayaw na nya akong ka-text
) so what i did is said my goodnights! wala lang hahaha so after nung pagkikita nung sabado nag text ulit ako nag thanx ako kasi pinasakay nya KAMI di ulit AKO sa car nya then sabi nya no problem…. gusto ko pa sanang mag text kaya lang baka makahalata sya praning ako eh! hahaha……so paano at bakit ako nagka gusto sa kanya…..
di ko rin alam basta ang alam ko gusto ko ang amoy ng pabango nya na pakirmdam ko kahit wala sya dun naamoy ko parin sya, gusto ko ang mga mata nya mapungay lalo na pag inaalis nya yung salamin nya, gusto ko ang mga ngiti nya na tumutunaw sa puso ko (woooo!!!) gusto ko rin pag tumatawa sya pakiramdam ko di sya marunong umiyak, gusto ko ang boses nya parang paos na di masyadow, sa tuwing inaayos nya ang buhok nya, humihina ang depensa, at gustong gusto ko ang reaction ng mukha nya sa lahat ng sinsabi KO/NAMIN sa kanya!….kung gaano ko sya ka-gusto?…
sapat na bang sabihin na kahit nahihirapan ako kapag nakikita sya gusto ko parin syang makita, ayokong lumilipas ang araw na hindi sya nakikita kungdi magkakasakit ako! kailangan bago mag start ang shift ko at mag take ng calls makita ko muna sya or during calls dapat makita ko sya kaya most of the time di ako umuupo sa working station ko nakatayo talaga ako!
kahit nangangawit ako masilip ko lang kung nandyan ba sya o wala kasi madalas pa-lakad lakad sya at madalas syang dumaan sa working stations namin once nga naghahanap ako ng support kasi may ive-verify ako pag-tayo sabay pag lingon ko nagulat ako napupo nga ulit ako eh kasi yun kinabahan nanaman ako then tinanung nya ako what? yun sa kanya ko na lang tinanung hahahaha….
ang hirap talaga ng ganito yes i’ve been inlove before but believe it or believe it di pa ako nakaramdamng ganito….im really weak, helpless, at times i cant hardly breath, when he speaks the world goes still, for a moment there’s no else alive, at times i cant move, there are times i swear i feel like i could fly for a moment in time somewhere in between the heaven and earth and i cant contain the emotions deep within, at bawat kanta na naririnig ko sya ang naiisip as in love song, rock pop lahat!and ayoko ng ganitong feeling kasi nga walang mangyayari masasayang lang ang pagmamahal na meron ako para sa kanya! bakit ba kasi kapag nakita mo na yung taong nagpapalipad sayo at nagpapatibok ng puso mo saka naman di sya ang para sayo, bakit ganun kapag handa ka na ulit saka naman hindi handa sayo ang panahon! di ba pwedeng kapag gusto mo gusto ka rin?!? bakit kailangan maging problema kung pwede namang maging solusyon….kung pwede lang lumayo sa nararamdaman ko ginawa ko na! alam ko ang pag ibig is a state of mind at kung gusto mo magagawa mo dahil sa utak mo nag mumula! pero its easier said than done!….
so there you go….. di ba para akong bata mas may mahirap pa na problema dito alam ko pero eto na lang kasi nasa isip ko lage napapalitan nya na nga si sarah eh which is not good, mortal sin yun!!
pero napag isipan ko na ito eh since ayaw nyang tantanan ang puso ko at ayaw nyang umalis sa isip ko hahayaan ko na lang sya dun kumbaga sa kanta ” kaya’t ikaw ay mananatili na lang sa damdamin at aking isipan iguguhit kita sa ala-ala pagka’t tayo ay hanggang panaginip lamang!” but there are dreams that cannot be! wooo ang haba na nito too much for this….. sana this week maging maganda para sa akin sa carrer at love life